Hoe gaat de verdeling van het vermogen in zijn werk als ik onder huwelijkse voorwaarden ben gehuwd?

Als er wel huwelijkse voorwaarden of partnerschapsvoorwaarden zijn gemaakt, bepalen deze de omvang van de tussen de partners bestaande gemeenschap. Het kan zijn dat iedere gemeenschap is uitgesloten, maar ook kan zijn gekozen voor een beperkte gemeenschap, bijvoorbeeld een gemeenschap van inboedel en woonhuis.
In huwelijkse voorwaarden of partnerschapsvoorwaarden kunnen bepalingen voorkomen die met zich meebrengen dat bij scheiding een zekere verrekening tussen de partners moet plaatsvinden.
Zo komt in veel voorwaarden een zogenaamd periodiek verrekenbeding voor. Een dergelijk beding kan bijvoorbeeld inhouden dat partijen zich verplichten om jaarlijks het gespaarde inkomen (dat wil zeggen: dat deel van hun inkomen dat niet is besteed aan de kosten van de huishouding) onder elkaar te verdelen op een zodanig manier, dat ieder van hen de helft daarvan krijgt.
Als partners zich aan deze bepaling houden en jaarlijks verrekenen, levert deze bepaling bij scheiding weinig problemen op. De ervaring leert echter dat de meeste mensen tijdens hun huwelijk of geregistreerd partnerschap geen verrekening uitvoeren, met als gevolg dat het vaststellen van de vermogensrechtelijke aanspraken van de partners bij scheiding erg moeilijk wordt. Het gevolg van het niet jaarlijks afrekenen kan zijn dat tussen partijen moet worden afgerekend alsof tussen hen een gemeenschap van goederen bestond.

Ook als in de huwelijkse voorwaarden of partnerschapsvoorwaarden geen afspraken over het pensioen zijn gemaakt, moet worden afgerekend over de tijdens het huwelijk/de samenwoning opgebouwde pensioenaanspraken. Op grond van de Wet Verevening Pensioenrechten kan de afrekening zo geschieden dat de aanspraken worden verdeeld door verdeling van de pensioentermijnen vanaf de dag dat het pensioen tot uitkering komt. Overdracht van pensioenaanspraken komt zelden voor, vanwege de zware fiscale gevolgen daarvan.